wieszjak.plzdrowie.wieszjak.pl

1.

~gość napisal(a):

a więc nie jestem sama..z tym się okropnie żyje!!kto nie ma,to nie wie!

Jasne, to z pewnością utrudnia funkcjonowanie, ale pomyśl sobie, że plamy nie bolą, nie swędzą no i pewnie nie masz ich na twarzy tylko na szyi - jest więc więcej dużo gorszych schorzeń niż to...

2.

a więc nie jestem sama..z tym się okropnie żyje!!kto nie ma,to nie wie!

3.

witam tez mialem ten problem szukalem ratunku wszedzie ale bezkutecznie ale dostalem cynk od znajomego lekaza zeby pic magnez i odziwo pomoglo mi i od czasu do czasu pije magnez i niemiewam dych plam i moge smialo nosic koszulki na ramiaczkach

4.

przestancie nie jest to az takie straszne! chyba ze wasi znajomi sa tak malo tolerancyjni i was wytykaja skoro macie takie traumatyczne odczucia zwiazane z tymi plamami. Ja tez je mam od dawna i wcale nie cierpie z tego powodu, oczywiscie jakbym miala wybierac to bym ich nie chciala ale przeciez da sie z tym zyc!

5.

Dalej zmagam się z czerwonymi plamami:((((
Mam taki sposób, że latem staram się jak najwięcej opalać żeby nie było widać różnicy w kolorze skóry. Wtedy tylko noszę sukienki, bluzki z głębszym dekoltem. A zimą to szale, szaliki i apaszki tak żeby było zabawnie i oczywiście nienudnawo. Trzeba myśleć i robić tak aby to miejsce było bezpieczne tzn. próbować raz z dekoltem odsłoniętym, a za chwilę gdy coś się zbiera wyjść pooddychać, powachlować się i odprężyć się.
Lęk w moim przypadku jest tak głęboko zakorzeniony że nawet kiedyś nie zdawałam sobie sprawy, że to był/jest lęk. Ogólnie też trzeba wiedzieć co się dzieje w ciele i w uczuciach - to jest podstawa do pracy.

6.

Mam 22 lata, również borykam się z tym okropnym zjawiskiem czerwonych plam. Jak u większości tak i u mnie pojawiają się one najczęściej podczas stresowych sytuacji, picia alkoholu, nowych życiowych sytuacji. Jest to niesamowicie złośliwe schorzenie ponieważ upośledza możliwości pokazania się z dobrej strony, odwraca uwagę wszystkich na głupie plamy. Jestem człowiekiem bardzo otwartym na świat, na ludzi, rozmowy z nimi. Chętnie podejmuję nowe wyzwania które implikują stresowe sytuacje i tutaj powstaje chore koło ponieważ chcę nowych wyzwań ale się boję że się zbłaźnie stając się pstroczerwony. Stało się to niesamowicie irytujące gdy na przykład chcąc pogadać z jakaś ładną dziewczyną nagle sie robię czerwony na twarzy, szyi, klatce piersiowej. Powoduje to chęć zapadnięcia się pod ziemie i złość na samego siebie że po co się porywam z motyką na księżyc jak wiem że tylko wyjdę na głupka. Oczywiście tłumaczę sobie że co mnie obchodzą opinie innych ale jednak myślenie a emocje to dwie różne rzeczy i dzieje się to pomimo mojego zdrowego myślenia. Osobiście podejrzewam nerwicę - ostatnio do objawów dołączyły się obawy że nagle umrę. Chiałbym tak wiele a przez taką głupotę czuję się upośledzony. Czas coś z tym zrobić tylko jeszcze nie jestem do końca przekonany co. Pozdrawiam wszystkich - pamiętajcie problem jest w nas w naszej głowie trzeba go po prostu rozwiązać.

7.

Mam już 40 na karku i jeszcze czasami te czerwone plamy mnie nawiedzają(szyja,klatka piersiowa).Lata doświadczeń pozwalają mi stwierdzić,że z pewnością,tak jak pisze Słoneczko jest to wynikiem tzw.nerwicy lękowej(strach,obawa przed czymś nowym),często po wypiciu alkoholu to nas doświadcza,po zjedzeniu np.gorącej zupy.Może to też być związane z osobami o jasnej karnacji skóry gdzie podobno naczynka krwionośne są płytko pod skórą położone i gdy się denerwujemy wzrasta nam ciśnienie krwi i łatwo wtedy o te plamy na ciele.Ja osobiście mam prośbę do Was młodych ludzi choć wiem ,że nie jest to takie proste,bo te plamy są i krępujące i strasznie dołujące,a już pytania innych ludzi co ci się stało?,to prawdziwa masakra,żeby się nie poddawać tej przypadłości,wychodzić do ludzi,spotykać się z nimi,po prostu nie zamykać się w sobie.Mi to zajęło ładnych parę latek,ale naprawdę nie ma innej drogi.Myślę,że spotkania z psychologiem to też dobre rozwiązanie.POWODZENIA :)

8.

Ja od paru lat zorientowałem się, że mam takie plamy. Po tym jak ktoś mi zwrócił uwagę że jestem czerwona, a miałam wtedy dekolt. Opowiadał w tym czasie jakąś sytuację, która mnie denerwowała. Nie cierpię tych plam, wiecznie trzeba nosić bluzki pod samą szyję (mówię że zakonnicą chyba zostanę i będzie po sprawie), na każde wesele muszę szukać suknię pod samą szyję i z rękawkiem i na co dzień również muszę szukać takich bluzek.
Koszmar, mam tego dosyć, dosyć, dosyć.
Plamy są skutkiem nerwicy lękowej. Boję się nowych sytuacji, egzaminów, spotkań ze znajomymi, a nawet rodziną itp.
Działa to w ten sposób, że zbiera się we mnie lek, strach gdy jestem w sytuacji niepewnej, następnie włącza się lampka ze wstydem, bo wiem że robię się czerwona. Dobry nastrój automatycznie ginie i np. spotkanie do niczego.
Leczenie w moim przypadku: Chodzę na psychoterapię i z pani psycholog głównie pracujemy nad moim lękiem. Daje mi czasami różne zadania. Ogólnie polecam taką drogę tzn. praca z psychologiem, a nie żadne tabletki. zajmuje to trochę czasu, ale warto.
W książkach czytała, że należy "wyśmiać" te plamy i że się je ma, spojrzeć na nie z dystansu.

9.

Ja też tak mam

10.

ciągle robię jakieś badania, jednak wyniki mam w normie.
skierowanie do kardiologa również dostałam, ale na wizytę poczekam jeszcze chyba z rok.
sama jedynie się domyślam, że to może jakaś nerwica lękowa (jak wiadomo, to choroba jak katar, dotyka każdego, bez względu na to, czy jest bojaźliwy z natury czy nie).
cała sprawa zaczęła się od czerwonych plam i to musi być główny objaw schorzenia, bo wysokie ciśnienie doszło znacznie, znacznie później. właściwie dopiero ostatnio, więc wnioskuje, że nieleczona choroba narasta. paradoksalnie to nefrolog, u którego byłam z innej przyczyny, zwrócił mi uwagę, że to TRZEBA leczyć. postraszył, że za którymś razem wyląduję w szpitalu.
sama już nie wiem, internistka nie sądzi, zeby problem był z sercem. właściwie ona nic nie sądzi.
narazie pozostaje mi chilloutowanie się, metoda silvy i chusta szczelnie osłaniająca szyję.