Na czym polega istota choroby?

W praktyce klinicznej są to wszystkie stany, w których dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy bez względu na to czy stwierdza się odczyn zapalnym w badaniu histologicznym. Stany te nazywa się mianem gastropatii, podczas gdy rzeczywiste zapalenie błony śluzowej żołądka określa się jako „gastritis”. Do rozpoznania choroby konieczne jest stwierdzenie uszkodzenia błony śluzowej żołądka, niezależnie od czynnika wywołującego chorobę.

Jakie są przyczyny choroby?

Wyróżniamy ostre zapalenie żołądka (krwotoczne, wywołane przez Helicobacter pylori, ropne), przewlekłe zapalenie żołądka (przewlekłe zapalenie niezanikowe, wywołane przez Helicobacter pylori, autoimmunologiczne zapalenie zanikowe, gastropatia żółciowa). Do rzadszych przyczyn zapalenia żołądka zaliczamy zapalenia chemiczne (reaktywne), popromienne, ziarniniakowi (choroba Leśniowskiego-Crohna, sarkoidoza, ziarniniak Wegenera), infekcyjne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze, kiłowe).

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

W nieżycie żołądka chorzy skarżą się na ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, gorączkę, pogorszenie samopoczucia, czasem biegunkę. Objawy różnią się jednak w zależności od choroby podstawowej i głównej przyczyny dolegliwości. Choroby z tej grupy mogą także przebiegać bezobjawowo.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

O rozpoznaniu decyduje przede wszystkim wywiad i obecność chorób towarzyszących. Wykonuje się w tym celu gastroskopię, pH-metrię i posiew bakteryjny z wycinka błony śluzowej żołądka. Wykonuje się również badania laboratoryjne: morfologię krwi obwodowej i badania biochemiczne.

Jakie są metody leczenia?

Leczenie można podzielić na zachowawcze i przyczynowe. Leczenie zachowawcze może być jedynie uzupełnieniem dla leczenia choroby podstawowej, które zależy od czynnika etiologicznego. W leczeniu zachowawczym stosuje się: leki hamujące wydzielanie kwasu solnego, leki zobojętniające kwas solny i osłaniające błonę śluzową, leki prokinetyczne, oraz przyczynowe: antybiotykoterapię i eradykację zakażenia Helicobacter pylorii, leczenie przeciwgrzybiczne.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem zapalenia żołądka i dwunastnicy zajmuje się internista lub gastroenterolog. Po rozpoznaniu choroby przez specjalistę, możesz być dalej leczony i prowadzony przez swojego lekarza rodzinnego.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka zapalenia żołądka jest podobna jak w chorobie refluksowej przełyku. Zalicza się do niej: zmniejszenie masy ciała, rzucenie nałogu palenia tytoniu, unikanie kawy, alkoholu, czekolady, tłustych pokarmów i pokarmów zwiększających kwaśność soku żołądkowego (cytrusy, ostre przyprawy, napoje gazowane) oraz jedzenie małych porcji ale częstszych posiłków. Ważna jest również odpowiednia higiena i przygotowywanie potraw, jako profilaktyka zakażeń przewodu pokarmowego.

Jakie leki są zalecane w tej chorobie?

W zapaleniu żołądka i dwunastnicy stosuje się następujące leki:

• leki hamujące wydzielanie kwasu solnego: inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol, lansoprazol) i  blokery receptorów dla histaminy 2 (ranitydyna)
• leki zobojętniające – związki magnezu, glinu, kwas alginowy, sukralfat,
• leki prokinetyczne – cisaprid (agonista receptora serotoninowego), metoklopramid (antagonista receptora dopaminowego).